به گزارش زنان بیدار ، گاهی یک زن، هزار معجزه در دلش پنهان کرده.
گاهی باید چشمها را بست تا با دل دید… تا به عکس رسید… تا به ژاله بهرامی رسید.
ژاله بهرامی عمرش را میان رنگها و نورها و زخمها تقسیم کرده.
۱۸ سال عاشقی در مسیر هنر…
۷ سال عکاسی با عمق جان…
۵ سال زندگی در زیر آب برای ثبت رؤیاهایی که حتی گفتنشان اشک میخواهد.
ژاله بهرامی از سقز آمده، با قابهایی که بوی خاک کردستان، مزه اشک مادر، و صدای لطیف آزادی را در خود دارد.
او نه فقط عکاس، که خودِ «قاب زندگی» است؛
کسی که در هر عکسش، تکهای از روح ما را پیدا خواهی کرد…
و در هر نگاهش، صدایی از آینده میشنوی.
ما بهزودی از این بانوی معجزهگر عکاسی،
روایتی مینویسیم که با دل نوشته شده…
با اشک، با شوق، با احترام…
منتظر شاهکاری باشید که با نور، زندگی میآفرینند…
ارسال نظر