به گزارش زنان بیدار ، در میان نگاههای نگران و دلهای ملتهب از روزهای پرهیاهوی میهن، امروز سقز شاهد سخنانی بود که نه فقط از جنس سیاست، بلکه از تبار احساس، غیرت و مسئولیت بود.
علیاصغر دریایی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کردستان، در نشستی بیواسطه با هنرمندان، خبرنگاران و اصحاب فرهنگ در شهرستان سقز، سخن گفت... نه پشت تریبونِ قدرت، بلکه کنار دلهای زخمی اما بیدار.
او گفت و دلها لرزید؛
«در این شرایط، ما هنرمندان با قلم و کلام و ساز، در خط مقدم بیسلاح ایستادهایم... این جنگ شاید با موشک و پهپاد باشد، اما جبههی آرامش و امید فقط با هنر است که ساخته میشود.»
سخنان دریایی، نجوایی بود از دل مردی فرهنگی در روزهای جنگی:
«ما هیچوقت آغازگر جنگ نبودهایم. همیشه به ما حمله شده و ما فقط دفاع کردهایم… ما ملت علم و فرهنگ و صلحیم. اما امروز سؤال این است: ما هنرمندان، ما رسانهایها، در این بحران کجای تاریخ ایستادهایم؟»
در حالیکه سالن در سکوتی سنگین فرو رفته بود، او ادامه داد:
«در روستای درهتفی مریوان، نوزاد ۹ماههای در آغوش پدرش به شهادت رسید... این فقط یک خبر نیست، این یک بغضِ ملیست. حالا شما بگویید: ما چه کنیم که دل مردم خالی نشود؟»
دریایی، هنرمندان را "میکروفیزیک قدرت" خواند؛
«نه وزارتخانه، نه بودجه، نه ساختمانها… این شما هنرمندانید که در دل مردم ریشه دارید. شما آرامش میآفرینید. شما امید میکارید.»
او با صراحت و صداقت ادامه داد:
«امروز به راهبرد هنری نیاز داریم، نه دستور اداری. راهبرد را شما باید بنویسید. سهم شما فقط تولید یک اثر نیست… شما شریک این مردمید در درد و امید.»
و حرف آخرش، تلنگری بود به تاریخ و شرافت و وجدان فرهنگی یک ملت:
«این جنگ تمام خواهد شد... اما نام چه کسانی در حافظهی مردم خواهد ماند؟
آنهایی که سکوت کردند یا آنانکه دل مردم را گرم نگه داشتند؟
بحث سیاست نیست، بحث شرف است… ما باید کاری کنیم تا مهمانان تهرانی با خاطرهای روشن، با طعمی از مهربانی، کردستان را ترک کنند.»
ارسال نظر