به گزارش زنان بیدار ، تربیت خوب از دنیای باستان مورد توجه فلاسفه و نخبگان و نویسندگان بزرگ بوده است. افلاطون و ارسطو مهمترین وظیفهٔ نظام سیاسی را تربیت خوب و اخلاقمدار می دانستند.
اما این روزها در بلاهت شبکه‌های اجتماعی همچون علف هرز، باری به هر جهت بار می‌آیند و گستاخی و وقاحت را به‌عنوان باحال (cool) و مدرن بودن، و رکیک‌گویی و دریدگی را به عنوان آزادی‌های فردی خود فرا می گیرند.
روشنفکران مجازی که در پای لایوهای اینستاگرامی و کلیپ‌ها و سریال‌ها و فیلم‌های سینمایی مبتذل رشد می‌یابند، نه شناختی از قواعد اجتماعی پیدا می کنند و نه فهم درستی از قواعد و آداب و رسوم اجتماعی دارند.
امروزه این نسل‌های تربیت نشده فارغ از سطح و طبقهٔ اقتصادی و مدرک تحصیلی، در همه جا هستند. از .... تا... افرادی که رکیک‌گویی و بددهنی و پررویی و وقاحت وجه غالبشان است، خیابان و اینستاگرام و استوری و... بی‌هیچ شرمی هر چه دلشان می خواهد می گویند، خود را مرکز عالم میدانند، و دیگران را مسخره می کنند، نه شعور چندانی برای زندگی در جامعه دارند و نه از فضیلتِ شرم و سکوت، اندک بهره‌ی برده‌اند...
ارسال نظر