به گزارش زنان بیدار ، تمام آنچه از زندگی میخواستند، در چند متر جای کوچک اما گرم و صمیمی خلاصه شده بود. هنوز ماه عسل تمام نشده بود که سایهسار مرگ، بیخبر و بیرحم، بر آرامترین لحظاتشان چنگ انداخت.
یک زوج جوان، تنها چند هفته پس از پیوند قلبهایشان، برای همیشه از هم و از دنیا خداحافظی کردند... نه با دعوا، نه با حادثهای بزرگ، بلکه با سکوت مرگباری به نام مونواکسید کربن.
براساس گزارشهای اولیه و مشاهدات ساکنان محل، این زوج در یکی از پارکینگهای مسکونی در بوکان، در پی قطع برق و شدت گرمای طاقتفرسا، سوار خودرو شدند و برای دقایقی، کولر ماشین را برای خنک شدن روشن کردند.
اما آنچه قرار بود لحظاتی آسایش باشد، به تلهای خاموش و مرگبار تبدیل شد. آنها بیآنکه بدانند، در سکوت به خواب رفتند و هرگز بیدار نشدند...
صدای نفسهایشان، دیگر شنیده نمیشد
آرزوهایشان، زیر لایهای از گاز بیرنگ و بیبو دفن شد
و عشقشان... در اوج، خاموش شد
آنچه مرگ را دعوت کرد، نه سرنوشت، که ناآگاهی بود
در فضاهای بستهای چون پارکینگ، روشن گذاشتن خودرو حتی برای چند دقیقه، میتواند به انتشار گازهای سمی بدون بو همچون مونواکسید کربن بینجامد. گازی بیرحم، بیصدا، بیرنگ، اما کاملاً کشنده.
این زوج هیچگاه فکر نمیکردند لحظاتی استراحت، تبدیل به نقطه پایان زندگیشان شود.
هشدار جدی برای همه خانوادهها:
هرگز در فضای بسته، بهخصوص پارکینگهای مسقف یا زیرزمینی، خودرو را روشن نگذارید – حتی با هدف روشن کردن کولر یا شارژ.
گازهای سمی ناشی از سوخت ناقص، بهویژه مونواکسید کربن، قاتل خاموشی است که بدون آنکه شما را بیدار کند، جانتان را خواهد گرفت.
این حادثه تنها یک اتفاق تلخ نبود؛ یک زنگ هشدار بود برای همه ما.
و اما ما...
ما ماندهایم با سؤالاتی بیپاسخ، با چشمانی اشکبار، با دلی دردمند.
ما ماندهایم با حسرتی جانکاه:
که چرا باید شیرینترین ماه زندگی، اینچنین تلخ و زهرآگین تمام شود؟
که چرا هنوز "آگاهی" جایی در سبد ایمنی خانوادهها ندارد؟
و اینکه چرا این مرگها باید تکرار شوند تا شاید یک هشدار جدی جدی گرفته شود؟
زنان بیدار با اندوهی عمیق، این ضایعه را به خانوادههای داغدار، جامعه بوکان، و تمام مخاطبان خود تسلیت میگوید.
باشد که دیگر هیچ آغاز شیرینی، چنین پایانی نداشته باشد...
زنان بیدار – چشم بیدار شهر، صدای جانهای بیصدا
ارسال نظر