.jpg)
به گزارش زنان بیدار ، کارناوال افتتاحیه چهارمین جشنواره ملی اتودهای نمایشی ایران، با حضور گروه‌های هنری ۲۳ استان کشور، بوکان را به صحنه‌ای بزرگ از رنگ، موسیقی، آیین و تئاتر تبدیل کرد؛ رویدادی پرشور که هزاران شهروند را به خیابان‌ها کشاند و حضور چشمگیر زنان و دختران هنرمند، یکی از درخشان‌ترین جلوه‌های آن بود.
بوکان، پنجشنبه ۲۶ شهریور ۱۴۰۵؛ ساعت ۱۷:۳۰
خیابان‌های بوکان امروز فقط خیابان نبودند؛ صحنه بودند، تماشاخانه بودند و قلب تپنده یک جشن بزرگ فرهنگی و هنری!
چهارمین جشنواره ملی اتودهای نمایشی ایران، با کارناوال خیابانی، آیین افتتاحیه و مراسم فرش قرمز، از مقابل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی بوکان آغاز شد و موجی از شور و هیجان را در شهر به راه انداخت؛ موجی که از چهارراه شهرداری گذشت، به میدان فرمانداری و مجسمه مادر رسید و سرانجام در پارک روی پل ساحلی بوکان به اوج خود رسید.
۲۳ استان کشور، امروز در بوکان گرد هم آمدند تا هر کدام بخشی از فرهنگ، هنر، موسیقی، پوشش و آیین سرزمین خود را در برابر نگاه هزاران شهروند به نمایش بگذارند.
وقتی ایران در خیابان‌های بوکان راه رفت
کارناوال با حضور گروه‌های نمایشی استان‌های مختلف کشور، تصویری تماشایی از تنوع فرهنگی ایران را پیش چشم مردم قرار داد.
لباس‌های محلی، موسیقی‌های بومی، آیین‌ها و رسومات گوناگون، در کنار هنر نمایشی، فضای شهر را به جشنواره‌ای زنده و نفس‌کش تبدیل کرده بود.
صدای دهل و سرنا در مسیر کارناوال پیچید و گروه حرفه‌ای دف‌نوازی متشکل از هنرمندان زن و مرد، ریتم این جشن بزرگ را کوبیدند.
در مقابل شهرداری، نوبت به پایکوبی کردی رسید؛ حرکتی هماهنگ و پرانرژی که جمعیت را به وجد آورد.
در میدان فرمانداری نیز گروه رقص ترکی آذری با اجرای خود، بخش دیگری از رنگارنگی فرهنگی این رویداد را به نمایش گذاشت.
و در میان این همه رنگ و صدا، یک تصویر بیش از همیشه چشمگیر بود:
حضور زنان و دختران هنرمند؛ پررنگ، پویا، خلاق و تماشایی.
زنانی که امروز نه در حاشیه، بلکه در متن یک رویداد بزرگ فرهنگی ایستادند و سهم خود را از صحنه‌ای که به اندازه تمام شهر وسعت داشت، به نمایش گذاشتند.
بوکان؛ شهری که امروز تماشاگر نماند
استقبال مردم از کارناوال به اندازه‌ای گسترده بود که خیابان‌های مسیر، مملو از شهروندانی شد که برای دیدن این رویداد به خیابان آمده بودند.
ده‌ها هزار نفر از مردم بوکان، بنا بر برآورد برگزارکنندگان و مشاهدات میدانی از گستردگی جمعیت، در نقاط مختلف مسیر حضور داشتند و هزاران شهروند نیز با تلفن‌های همراه خود لحظه‌به‌لحظه این رویداد را ثبت و در فضای مجازی منعکس کردند.
خیابان‌ها پر شد از دوربین‌های تلفن همراه، نگاه‌های کنجکاو، تشویق‌ها و صدای موسیقی.
کارناوال چنان موجی از هیجان ایجاد کرده بود که تردد در بخش‌هایی از مسیر تحت تأثیر حضور گسترده شهروندان قرار گرفت.
بوکان امروز یک تماشاگر ساده نبود؛
خودش بخشی از اجرا شده بود.
زنان و دختران؛ تصویری درخشان از هنر زنده
در میان تصاویر متعدد این کارناوال، حضور زنان و دختران هنرمند جایگاه ویژه‌ای داشت.
از نوازندگان و هنرمندان گروه‌های موسیقی گرفته تا اعضای گروه‌های نمایشی و شرکت‌کنندگان در برنامه‌های آیینی و حرکات گروهی، زنان و دختران حضوری قابل توجه داشتند.
این حضور، چهره‌ای متفاوت از مشارکت زنان در عرصه فرهنگ و هنر را به نمایش گذاشت؛ حضوری که در قاب خیابان‌های بوکان دیده شد و در تلفن‌های همراه هزاران شهروند ثبت شد.
امروز زنان هنرمند فقط بخشی از جمعیت کارناوال نبودند؛ بخشی از روایت آن بودند.
از خیابان تا فرش قرمز؛ پایان کارناوال و آغاز جشنواره
پس از عبور کارناوال از مسیر تعیین‌شده، برنامه در پارک روی پل ساحلی بوکان ادامه یافت.
آیین افتتاحیه با قرائت قرآن کریم و پخش سرود ملی جمهوری اسلامی ایران آغاز شد و سپس مهندس امیر احمدی، شهردار بوکان، به ایراد سخنرانی پرداخت.
در ادامه، گروه موسیقی با اجرای چندین آیتم، فضای مراسم را بار دیگر تحت تأثیر موسیقی و هنر قرار داد.
سپس کاوه محمدزاده، دبیر چهارمین جشنواره ملی اتودهای نمایشی ایران در بوکان، درباره روند برگزاری جشنواره و چگونگی اجرای برنامه‌های آن توضیحاتی ارائه کرد.
در بخش دیگری از مراسم نیز از تعدادی از هنرمندان حاضر تجلیل به عمل آمد.
اما نقطه اوج مراسم، جایی بود که فرش قرمز پهن شد.
۲۳ استان؛ ۲۳ روایت از ایران روی فرش قرمز
با پخش موسیقی اختصاصی هر استان، گروه‌های نمایشی یکی پس از دیگری بر روی فرش قرمز حاضر شدند و به مردم معرفی شدند.
هر گروه، بخشی از هویت فرهنگی یک منطقه را با خود به همراه داشت؛ از پوشش و موسیقی گرفته تا زبان بدن، آیین و شیوه‌های نمایشی.
فرش قرمز این جشنواره، در حقیقت فرش قرمز تنوع فرهنگی ایران بود؛ جایی که ۲۳ استان کشور در کنار یکدیگر ایستادند تا یک پیام مشترک را به تصویر بکشند:
هنر، مرز نمی‌شناسد.
کارناوالی که در حافظه شهر ماند
کارناوال خیابانی چهارمین جشنواره ملی اتودهای نمایشی ایران را می‌توان، بر اساس گستردگی حضور مردم و کیفیت و تنوع برنامه‌های ارائه‌شده، یکی از رویدادهای فرهنگی و هنری بسیار پرمخاطب سال‌های اخیر بوکان دانست.
حضور گسترده مردم، مشارکت هنرمندان استان‌های مختلف، اجرای موسیقی‌های بومی، نمایش آیین‌ها و رسومات محلی و حضور پررنگ زنان و دختران هنرمند، مجموعه‌ای ساخت که امروز خیابان‌های بوکان را به یکی از بزرگ‌ترین صحنه‌های فرهنگی کشور تبدیل کرد.
امروز، شهروندان آمدند تا تئاتر را تماشا کنند؛
اما شاید چیزی فراتر از تئاتر دیدند:
ایران را دیدند؛ در لباس‌های رنگارنگ اقوام، در صدای دف و دهل، در ضرباهنگ سرنا، در پایکوبی کردی، در رقص آذری و در نگاه و لبخند زنان و دخترانی که هنر را زندگی می‌کنند.
و شاید مهم‌ترین تصویر امروز همین باشد:
وقتی هنر از سالن بیرون می‌آید، خیابان‌ها جان می‌گیرند.
وقتی زنان و دختران هنرمند در متن صحنه می‌ایستند، روایت فرهنگ کامل‌تر می‌شود.
و وقتی یک شهر با هنر بیدار می‌شود، هیچ خیابانی دیگر یک خیابان معمولی نیست.
بوکان امروز فقط میزبان یک جشنواره نبود؛
بوکان امروز میزبان تپش قلب هنر ایران بود.
زنان بیدار | گزارش ویژه از چهارمین جشنواره ملی اتودهای نمایشی ایران ـ بوکان
ارسال نظر