چرا با وجود آموزش‌ها، کشاورزان هنوز بقایای مزارع را می‌سوزانند؟

شناسهٔ خبر: 18BE89D1 -
با وجود آموزش‌ها و اطلاع‌رسانی فراوان، هنوز تعدادی از کشاورزان استان اقدام به سوزاندن بقایای مرزعه خود برای انجام کشت بعدی می‌کنند این در حالی است که می‌دانند این کار مشکلات زیست محیطی به‌دنبال دارد و حاصل‌خیزی خاک را کاهش می‌دهد.

به گزارش زنان بیدار ،حبیب پاشایی کشاورز دهلرانی پس از آتش‌زدن بقایای کاه و کلش مزرعه خود پس از درو محصول گفت: برای انجام کشت بعدی به‌زمین نیاز داریم و با وجود کاه و کلش کشت قبلی، نمی‌توانیم زمین را آماده کنیم.

وی افزود: ما هرساله این کار را انجام می‌دهیم و تغییری در حاصل‌خیزی خاک متوجه نشده‌ایم.

احمدرضا رضایی از کشاورزان شهرستان سیروان نیز به ایسنا گفت: کشت دوم نیازمند زمین مرتب و آماده شده است و باید بقایای کشت قبلی را از بین برد!

وی در خصوص اینکه آیا آموزش لازم در این زمینه به او داده شده یانه، بیان کرد: کارشناسان کشاورزی و رسانه‌ها از مضرات این کار می‌گویند اما راه‌حلی جایگزین آتش‌زدن ارئه نکرده‌اند.

رستمیان کشاورز اهل شهرستان دره‌شهر نیز در گفت‌وگو با ایسنا گفت: آتش‌زدن مزرعه، برای آماده کردن زمین کشاورزی و کشت دوم انجام می‌شود و روشی کم‌هزینه و سریع است.

وی یادآور شد: اجاره دادن مزرعه به دامداران برای استفاده از بقایای مزرعه و خوراک دام روشی زمان‌بر است و ما برای این کار زمان نداریم.

عیسی رضایی سرپرست مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان دهلران در گفت‌وگویی با اشاره به پیامدهای زیست‌محیطی سوزاندن بقایای کشاورزی تصریح کرد: آتش‌زدن کاه و کلش موجب از بین رفتن مواد آلی و حاصل‌خیزی خاک، نابودی موجودات مفید خاک و آلودگی هوا می‌شود و خسارات جبران‌ناپذیری برای محیط زیست به همراه دارد.

وی با تأکید بر ضرورت جلوگیری از سوزاندن بقایای کشاورزی خاطرنشان کرد: کاه و کلش از تولیدات ارزشمند بخش کشاورزی است و نباید به عنوان ضایعات در مزارع سوزانده شود.

 وی اظهار کرد: جمع‌آوری، بسته‌بندی و انتقال کاه و کلش برای استفاده در دامپروری‌ها و سایر مصارف، علاوه بر ایجاد ارزش افزوده، نقش مهمی در حمایت از بخش کشاورزی و دامپروری دارد.

رضایی افزود: استفاده اصولی از کاه و کلش می‌تواند زمینه‌ساز درآمدزایی و اشتغال‌زایی برای کشاورزان شده و با کاهش هزینه خوراک دام، به کاهش هزینه تولیدات دامی کمک کند.

سرپرست مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان دهلران با اشاره به پیامدهای زیست‌محیطی سوزاندن بقایای کشاورزی تصریح کرد: آتش زدن کاه و کلش موجب از بین رفتن مواد آلی و حاصل‌خیزی خاک، نابودی موجودات مفید خاک و آلودگی هوا می‌شود و خسارات جبران‌ناپذیری برای محیط زیست به همراه دارد.

وی ادامه داد: وقوع آتش‌سوزی در مزارع و مراتع، علاوه بر تهدید منابع طبیعی و اراضی کشاورزی، سرمایه‌های بخش کشاورزی را نیز در معرض آسیب قرار می‌دهد. رضایی در پایان بر همکاری کشاورزان در جمع‌آوری بقایای کشاورزی و جلوگیری از آتش زدن مزارع تأکید کرد و خواستار بهره‌گیری بهینه از این ظرفیت در راستای توسعه بخش کشاورزی و دامپروری شد. 

به نظر می‌رسد کشاورزان هنوز به یک روش و راه‌حل عملی جذاب برای رها شدن از دست کاه و کلش و بقایای کشت قبلی، نرسیده‌اند و مسئولان جهاد کشاورزی و محیط زیست و همچنین رسانه‌ها نیز در این خصوص تنها به ارئه توصیه‌هایی اکتفا کرده‌اند.

برای خاتمه دادن آتش‌سوزی بقایای مزارع، نیاز به آموزش عملی روش‌های جاگزینی داریم که هم به‌سرعت انجام شود و هم برای کشاورز درآمد ایجاد کند.

برچسب‌ها

ارسال نظر

  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
2 + 8 =